شمار اين فضايل پنج است : نخست : اين كه نام حضرت ( ع ) در تورات آمده است : ( 1 ) خداوند تبارك و تعالى به ابراهيم فرمود : « امّا اسماعيل ، پس دعاى تو را در بارهء او شنيدم و به دو بركت بخشيدم و به زودى پرثمرش گردانم و بر فرزندانش همى بيفزايم و در پشت او دوازده فرزند شريف قرار دهم كه زاده شوند و او را حزبى بزرگ گردانم » ، و ترديدى نيست كه على ( ع ) يكى از اين دوازده تن مىباشد و اين فضيلتى است كه هيچ كس بدان دست نيافته است . « 1 » دوم : [ برانگيخته شدن پيامبران بر ولايت پيامبر و على ( ع ) ] ( 2 ) اخطب خوارزم « 2 » - از عبد اللَّه بن مسعود روايت كرده است كه : پيامبر ( ص ) فرمود : اى عبد اللَّه ! فرشته‌اى بر من نازل شد و گفت : اى محمّد ! از رسولانى كه پيش از تو فرستاديم بپرس بر چه چيز برانگيخته شدند ؟ [ فرمود : گفتم : بر چه چيز برانگيخته

--> ( 1 ) ابن شهرآشوب در « مناقب آل ابى طالب » 2 / 257 مىگويد : « اين خبر در كتاب‌هاى گذشتگان آمده است ؛ خبرى كه تنها براى اولياى برگزيده است و نبايد امور دنيوى را مقصود آن دانست . بنا بر اين همهء امور دينى براى على ثابت مىشود و اين چيزى است كه جز براى پيامبر يا امام ثابت نمىشود و از آن جا كه او پيامبر نيست پس ناگزير امام خواهد بود . » علّامهء مجلسى همين سخن را در « بحار الانوار » 38 / 50 از ابن شهرآشوب نقل مىكند . ( 2 ) مناقب خوارزمى / 221 .